ਅੰਙ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅੰਙ] ੧. ਅੰਗ, ੨. ਪੱਖ, ਸਹਾਯਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਹਮ ਮੈਲੁ ਭਰੇ ਦੁਹਚਾਰੀਆ ਹਰਿ ਰਾਖਹੁ ਅੰਗੀ ਅੰਙੁ’ (੭੩੨), ਹੇ ਪੱਖ ਕਰਨ ਵਾਲੇ (ਹਰੀ)। ਪੱਖ ਕਰ ਕੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।