ਅੰਤੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅੰਤ] ਓੜਕ, ਅਖ਼ੀਰਲੀ। ਯਥਾ- ‘ਜਬ ਅੰਤੀ ਅਉਸਰੁ ਆਇ ਬਨਿਓ ਹੈ’ (੪੯੭)।