ਅੰਬੁਦ

ਸੰ. अम्बुद. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਬੱਦਲ. ਮੇਘ, ਜੋ ਅੰਬੁ (ਪਾਣੀ) ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ੨. ਵਿ- ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ.