ਆਂਗਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਙਣ] ਘਰ ਦਾ ਵਿਹੜਾ, ਸ਼ਰਨ। ਯਥਾ- ‘ਪਾਰਜਾਤੁ ਘਰਿ ਆਗਨਿ ਮੇਰੈ’, ਤਥਾ-’ਪਿਰ ਬਾਝੜਿਅਹੁ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਆਂਙਣਿ ਧੂੜਿ ਲੁਤੇ’ (੪੫੨)।