ਆਂਧੀ

[ਸੰਖ੍ਯਾ ਵਾ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਰ੍ਹ੍ਹਧ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਅੰਦਧ। ਪੰਜਾਬੀ, ਅੱਧ। ਹਿੰਦੀ, ਆਧ] ਅੱਧੀ। ਸਾਬਤ ਦੇ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ, ਭਾਵ ਅੱਧੀ ਉਮਰ, ਅੱਧੀ ਘੜੀ। ਯਥਾ- ‘ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਅਧੀ ਪਰਵਾਣੁ’ (੬੬੨), ਅੱਧੀ ਘੜੀ ਵੀ (ਤੇਰੇ ਪਾਸੇ ਲਾਈ ਹੋਈ ਜੇ) ਤੈਨੂੰ ਭਾ ਜਾਵੇ ਤਦ ਸਫਲ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਕਬੀਰ ਏਕ ਘੜੀ ਆਧੀ ਘਰੀ ਆਧੀ ਹੂੰ ਤੇ ਆਧ’ (੧੩੭੭), ਇਕ ਘੜੀ ਦਾ ਸਤਿਸੰਗ ਵਿਚ ਲੰਘੇ, ਲਾਹੇ ਦਾ ਹੈ।