ਆਂਬੁ

[ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ] ੧. ਅੰਬ ਫੁਲ। ੨. ਭਾਵ ਵਿਚ (ਧਾਰਣ ਯੋਗ) ਉੱਤਮ ਗੁਣ। ਯਥਾ- ‘ਨੀਬ ਭਇਓ ਆਂਬੁ’ (੯੭੨)।