ਆਖਿਰ

[ਕਿ: ਵਿ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਆਖ਼ਿਰ] ਅੰਤ ਨੂੰ, ਓੜਕ ਨੂੰ। ਯਥਾ- ‘ਆਖਿਰ ਬਿਅਫਤਮ ਕਸ ਨ ਦਾਰਦ ਚੂੰ ਸਵਦ ਤਕਬੀਰ’ (੭੨੧), ਓੜਕ ਨੂੰ (ਜਦ) ਮੈਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹਾਂ (ਉਸੇ ਵੇਲੇ) ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਭਾਵ ਰਾਖਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।