ਆਗਾਜਾ

[ਗੁ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾ ਗੱਜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਭਾਵ ਛਿਪਿਆ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕੇ] ੧. ਪ੍ਰਗਟ। ਯਥਾ- ‘ਕਰਨਹੁ ਮਧੁ ਬਾਸੁਰੀ ਬਾਜੈ ਜਿਹਵਾ ਧੁਨਿ ਅਗਾਜਾ’ (੮੮੪), ਜੀਭ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਧੁਨਿ ਕਰਦੇ ਹਨ। ੨. [ਅਰਬੀ, ਆਗ਼ਾਜ਼] ਆਰੰਭ, ਮੁੱਢ।