ਆਤਮ ਘਾਤੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਆਤਮ ਘਾਤਿਨ] ਜੋ ਅਪਣਾ ਘਾਤ ਆਪ ਕਰੇ। ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਮਾਰ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਆਤਮਘਾਤੀ ਹੈ ਜਗਤ ਕਸਾਈ’ (੧੧੮), ਤਥਾ-’ਨਾਮੁ ਨ ਜਪਹਿ ਤੇ ਆਤਮਘਾਤੀ’। (੧੮੮)