ਆਤਸੜੀ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਆਤਸ਼ = ਅੱਗ; ੜੀ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ, ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਰੀ] ਅਗਨੀ, ਅੱਗ, ਭਾਹ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਨਕ ਆਤਸੜੀ ਮੰਝਿ ਨੈਣੂ ਬਿਆ ਢਲਿ ਪਬਣਿ ਜਿਉ ਜੁੰਮਿਓ’ (੧੦੯੫), ਅੱਗ ਵਿਚ (ਨੈਣੂ) ਮੱਖਣ ਦੀ ਜਿਕੁਰ ਦਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। (ਬਿਆ); ਹੋਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ-ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੁਪਤੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਪਾਣੀ ਦੇ ਢਲਿਆਂ) (ਇਸੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਨਾਸ਼ਵੰਤ ਹੈ)।