ਆਨੀਤਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਨਿਤ; ਇਥੇ ਸਿਹਾਰੀ ਦੀ ਬਿਹਾਰੀ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਸੁਤੰਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬਦਲੀ ਗਈ ਹੈ, ਯਮਕ ਲਈ] ਅਨਿਤ, ਝੂਠ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਜਨ ਸੰਤ ਹਮਾਰੇ ਮੀਤਾ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਆਨੀਤਾ ਰੇ’ (੪੦੪), ਹੇ ਸਾਜਨ ਸਾਡੇ ਮਿਤ੍ਰ! ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਬਾਝ ਸਭ ਝੂਠ ਹੈ। ਇਥੇ ਤਿੰਨ ਸੰਬੋਧਨਾਂ ਥੋਂ ਅਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਿੱਖ੍ਯਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।