[ਸੰ: ਨਾ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਅਪਣੇ ਆਪ ਥੋਂ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਨਿ ਆਪੀਨੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿਆ ਸਚੜਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ’ (੫੮੦), ‘ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਥੋਂ (ਅਭਿੰਨ ਨਮਿਤੋਪਾਦਾਨ ਕਾਰਣ ਦ੍ਵਾਰਾ ਜਗਤ) ਰਚਿਆ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਇਕ ਆਪੀਨੈ ਪਤਲੀ ਸਹ ਕੇਰੇ ਬੋਲਾ’ (੭੯੪), ਇਕਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਈਸ਼੍ਵਰ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ (ਕਮਾਉਣ ਕਰਕੇ) ਵ ਅਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਸੂਖਮ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ