ਆਫੂ

[ਕ੍ਰਿ:। ਅਰਬੀ, ਅਫ਼ਵ = ਬਖ਼ਸ਼ਨਾ] ਮਾਫ਼, ਖਿਮਾ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਨਹ ਉਸ ਕੇ ਸਗਲ ਆਫੂ’ (੭੨੪)।