ਆਮਰਿ

[ਗੁ:। ਅਰਬੀ, ਆਮਿਰ = ਹਾਕਮ, ਆਮਿਲ = ਕਾਰਿੰਦਾ] ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੁਨੀਬ। ਯਥਾ- ‘ਧੁਰ ਕੀ ਭੇਜੀ ਆਈ ਆਮਰਿ (੩੭੧), ਧੁਰ ਕੀ ਭੇਜੀ ਹੋਈ (ਮਾਇਆ) ਮੁਨੀਬ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਆਈ ਸੀ। ਯਥਾ- ‘ਇਹ ਆਮਰਿ ਹਮ ਗੁਰਿ ਕੀਏ ਦਰਬਾਰੀ’ (੩੭੧), ਗੁਰੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸਾਹਿਬ (ਰੱਬ ਦੇ) ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ (ਤੇ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ) ਕਾਰਿੰਦਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।