ਆਵਧ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਆਯੁਧ = ਸ਼ਸਤ੍ਰ] ੧. ਹਥਿਆਰ। ਯਥਾ- ‘ਕੋਟਿ ਆਵਧ ਤਿਸੁ ਬੇਧਤ ਨਾਹਿ’ (੭੪੨), ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਤਥਾ-’ਆਵਧ ਕਟਿਓ ਨ ਜਾਤ’ (੧੩੮੯)। ੨. ਗ੍ਯਾਨੀ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ‘ਨਾਸ਼ ਕਰਨਾ’ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।