ਆਸੜੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਆਸ਼ਯ] ਆਸਾ, ਉਮੈਦ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਨਾ ਕੀ ਮੈ ਆਸੜੀ, ਤਿਨਾ ਮਹਿਜੀ ਆਸ’ (੧੦੯੭), ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਉਮੈਦ ਕਰਦੀ ਸੀ।