ਇਕੋਡੀ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਇਕ ਵਾਸੀ। ਯਥਾ- ‘ਕਹਹਿ ਤ ਧਰਣਿ ਇਕੋਡੀ ਕਰਉ’ (੧੧੬੬), (ਹੇ ਨਾਮਦੇਵ!) ਜੇ ਤੂੰ ਆਖੇਂ ਤਦ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ {ਇਕੋਡੀ} ਇਕਵਾਸੀ ਕਰਾਂ, ਭਾਵ ਉਲਟਾ ਦੇਵਾਂ। ੮੭