ਇਛੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਇੱਛਿਤ] ਚਾਹੇ, ਲੋੜੇ। ਯਥਾ- ‘ਜੋ ਇਛੇ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ’ (੧੦੫੧)।