ਇਤੁ

[ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਇਤਿ] ੧. ਸਮਾਪਤੀ, ਮੁਕਾ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਇਤੁ ਕਰਿ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਜੋ ਜਨ ਤਿਨ ਭਉ ਸਗਲ ਚੁਕਾਈਐ’ (੬੯੩), (ਮਾਯਾ ਵੱਲੋਂ) ਸਮਾਪਤੀ ਕਰਕੇ ਜੋ ਭਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਭਉ (ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ) ਚੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ੨. ਇਹ, ਇਸੇ। ਯਥਾ- ‘ਇਤੁ ਕਰਿ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਜੋ ਜਨ’ (੬੯੩), ਇਸੇ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।