ਇਲਤਿ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਇਲਤ=ਕਾਰਣ, ਰੋਗ। ਪੰਜਾਬੀ, ਇੱਲਤ=ਬੁਰਾਈ] ੧. ਬੁਰਾਈ, ਬਦੀ। ੨. ਇਲਤੀ, ਬਦੀ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਇਲਤਿ ਕਾ ਨਾਉ ਚਉਧਰੀ’ (੧੨੮੮)।