ਉਘਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਦ੍ਹ੍ਹਘਾਟਨ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਉੱਦਘਾਟਨ, ਉੱਘਾਟਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਉਘਾੜਨਾ] ਪ੍ਰਗਟ, ਪ੍ਰਤੱਖ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਅੰਦਰਲਾ ਪਾਪੁ ਪੰਚਾ ਨੋ ਉਘਾ ਕਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ’ (੩੧੬)।