ਉਚਾਟਨ

ਸੰ. उचाटन. ਉਖੇੜਨਾ. ਪੁੱਟਣਾ। ੨. ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਮਨ ਦੀ ਲਗਨ ਹਟਾਉਣੀ. ਉਚਾਟਨਾਦਿ ਕਰਮਣੰ.” (ਗ੍ਯਾਨ) “