ਉਚਾਰੀ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਚ੍ਹ੍ਹਾਚਰਣ] ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਬੋਲ, ਪੜ੍ਹ। ਯਥਾ- ‘ਪ੍ਰਾਤਹਕਾਲਿ ਹਰਿਨਾਮੁ ਉਚਾਰੀ’ (੭੪੩)।