ਉਡੀਨੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਦਾਸ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ ਕ੍ਰਿਯਾ-ਉਡੀਣਾ] ੧. ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਉਦਾਸ ਹੋਣਾ, ਉਦਾਸ। ਯਥਾ- ‘ਉਡੀਨੀ ਉਡੀਨੀ ਉਡੀਨੀ॥ ਕਬ ਘਰਿ ਆਵੈ ਰੀ॥’ (੮੩੦), (ਮੈਂ) ਡਾਢੀ ਉਦਾਸ ਹਾਂ, ਪਿਆਰਾ ਕਦ ਘਰ ਆਵੇ ਹੇ ਸਖੀ! ੨. ਉਦਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾਤੁਰ ਕਰਨ ਹਾਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਵਾਟ ਹਮਾਰੀ ਖਰੀ ਉਡੀਣੀ’ (੭੯੪)।