ਉਦਾਸਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਦਾਸੀਨ] ਉਦਾਸੀ, ਤਿਆਗੀ। ਯਥਾ- ‘ਆਪੁ ਨ ਚੀਨਹਿ ਤਾਮਸੀ ਕਾਹੇ ਭਏ ਉਦਾਸਾ’ (੪੧੯)।