ਉਪਾਇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਪਜਾਤ। ਪੰਜਾਬੀ, ਉਪਜਾਉਣਾ ਤੇ ਉਪਾਉਣਾ] ੧. ਉਤਪੰਨ ਕਰਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਪਉਣੁ ਉਪਾਇ ਧਰੀ ਸਭ ਧਰਤੀ’। (੩੫੦) ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਪਾਯ] ਜਤਨ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼, ਸਾਧਨ। ਯਥਾ- ‘ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਲਭਈ’ (੨੩੪)।