ਉਪਾਹਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਪਜਾਤਿ। ਪੰਜਾਬੀ, ਉਪਜਾਉਣਾ, ਉਪਾਉਣਾ ਯਾ ਉਪਾਹੁਣਾ] ਉਤਪਤ ਕੀਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਪਿਛੋ ਦੇ ਤੈਂ ਜੰਤੁ ਉਪਾਹਾ’ (੧੩੦), ਪਿੱਛੋਂ ਤੂੰ ਜੀਵ ਉਤਪਤ ਕੀਤੇ।