ਉਲਾਮੇ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਪਾਲੰਭ। ਪੰਜਾਬੀ, ਉਲਾਂਭਾ, ਉਲ੍ਹਾਮਾ] ੧. ਉਲਾਂਭਾ, ਗਿਲਾ। ੨. ਪਛੁਤਾਵਾ। ਯਥਾ- ‘ਜਾਲਣ ਗੋਰਾ ਨਾਲਿ ਉਲਾਮੇ ਜੀਅ ਸਹੇ’ (੪੮੮), ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਲ੍ਹਾਮੇ (ਭਾਵ ਪਛੋਤਾਉ) ਜੀਉ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਸਉ ਉਲਾਮ੍ਹ੍ਹੇ ਦਿਨੈ ਕੇ ਰਾਤੀ ਮਿਲਨਿ ਸਹੰਸ’ (੭੯੦)। ੧੨੪

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ