ਉਵਤਿਆ

[ਗੁ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਵੱਤਣਾ, ਫਿਰਨਾ। ਉਵੱਤਣਾ=ਅਵਾਰਾ ਫਿਰਨਾ] ਜਿਸ ਦਾ ਪੈਰ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਉਤਵਤਾਇਆ, ਅਵਾਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਆਇਆ ਉਠੀ ਖੇਲੁ ਫਿਰੈ ਉਵਤਿਆ’। (੯੬੭)