ਉਸਤਤਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਤੁਤਿ] ਜੱਸ, ਤਾਰੀਫ਼। ਯਥਾ- ‘ਉਸਤਤਿ ਕਰਹਿ ਸੇਵਕ ਮੁਨਿ ਕੇਤੇ’ (੫੨੮)।