ਊਂਡੀ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਓੜਨਾ=ਪੱਕ ਕੇ ਝੁਕ ਜਾਣਾ] ਮੂਧਾ ਹੋਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਇਨ ਬਿਧਿ ਡੂਬੀ ਮਾਕੁਰੀ ਭਾਈ ਊਂਡੀ ਸਿਰ ਕੈ ਭਾਰੀ’ (੬੩੫), ਭਾਵ ਇਹ ਕਿ ਮਕੜੀ ਆਪ ਹੀ ਸਿਰ ਦੇ ਭਾਰ ਉਡਦੀ ਹੋਈ ਤਾਣਾ ਤਣਦੀ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮੂਧੀ ਹੋ ਕੇ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।