ਊਚਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਚ੍ਹ੍ਹਚ। ਹਿੰਦੀ, ਊਂਚਾ] ੧. ਉੱਤਮ। ਯਥਾ- ‘ਸਭੁ ਕੋ ਊਚਾ ਆਖੀਐ ਨੀਚੁ ਨ ਦੀਸੈ ਕੋਇ’ (੬੨)। ੨. ਉਚੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਭਾਵ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ। ਯਥਾ- ‘ਊਚਾ ਨਹੀ ਕਹਣਾ ਮਨ ਮਹਿ ਰਹਣਾ’ (੮੭੭)।