ਊਭਉ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਊਭਿ’] ਖੜੋਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਊਭਉ ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ’ (੬੦੪), ਜਨਮ ਮਰਣ ਸਿਰ ਪੁਰ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸੀ ਕਰਕੇ ਗਰਭ ਜੋਨੀਆਂ ਵਿਖੇ ਕਸ਼ਟ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।