ਊਭੈ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਉਭਿ’] ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ। ਯਥਾ-ਮਨਮੁਖ ਊਭੇ ਸੁਕਿ ਗਏ ਨਾ ਫਲੁ ਤਿੰਨਾ ਛਾਉ’ (੬੬) ਤਥਾ-’ਊਭੈ ਕਰਨਿ ਪੁਕਾਰਾ’ (੫੭੦), ਖੜੇ ਪੁਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਥਾ-’ਕਾਰੇ ਊਭੈ ਜੰਤ’ (੧੩੬੪), (ਲੁੱਟਣ ਲਈ) ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਕਾਰੇ ਜੰਤ) ਚੋਰ। ੧੧੮