[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਦ੍ਯਾਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਉਜਾੜ] ੧. ਉਜਾੜਨ ਵਾਲੇ, ਭਾਵ ਪਸ਼ੂ, ਧਾੜਵੀ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਉ ਵਾੜੀ ਓਜਾੜਿ’ (੧੦੨੪), ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪਸ਼ੂ ਖੇਤੀ ਉਜਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਥਵਾ ਧਾੜਵੀ ਲੋਕ ਜਿਕੁਰ ਪੈਲੀ ਉਜਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ੨. ਬਨ, ਭਾਵ ਨਾਸ, ਬਿਨਾਸ, ਤਬਾਹੀ। ਯਥਾ- ‘ਤੀਨੇ ਓਜਾੜੇ ਕਾ ਬੰਧੁ’ (੬੬੨), (ਪੰਡਿਤ, ਕਾਜ਼ੀ, ਜੋਗੀ ਇਹ) ਤਿੰਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਹਦ ਹਨ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ