ਓਡਾ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਸੇਂਘਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਦਬੇ ਹੋਏ ਖੂਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਉ ਓਡਾ ਕੂਪੁ ਗੁਹਜ ਖਿਨ ਕਾਢੈ’ (੧੧੭੯)।