ਓਢੈ

[ਕਿ:। ਹਿੰਦੀ, ਓੜਨਾ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਓਡਣਾ] ਪਹਿਰ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਪੀਸਨੁ ਪੀਸਿ ਓਢਿ ਕਾਮਰੀ ਸੁਖੁ ਮਨੁ ਸੰਤੋਖਾਏ’ (੭੪੫), ਤਥਾ-’ਕ੍ਰਿਸਨ ਓਢੈ ਕਾਂਬਲੀ’ (੯੮੮)।