ਓਮਾਹਾ

[ਸੰ: ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਉਮਾਹਨਾ=ਭਰ ਕੇ ਉੱਤੇ ਆਉਣਾ, ਉਛਲਨਾ*, ਉਸ ਤੋਂ ਉਮਾਹ=ਉਮਡ ਕੇ ਆ ਰਹੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ] ਖ਼ੁਸ਼ੀ, ਬਹੁਤੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ, ਆਨੰਦ, ਉਤਸ਼ਾਹ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਿ ਓਮਾਹਾ ਰਾਮ’ (੬੯੮), ਤਥਾ-’ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਓੁਮਾਹਾ ਰਾਮ’ (੬੯੮)। *ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ-ਪਾਣੀ ਉਮਾਹ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਯਾ ਇਹ ਪਾਣੀ ਉਮਾਹੂ ਹੈ=ਹੇਠੋਂ ਉਛਲ ਕੇ ਆਪੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।