ਓਹੀ

[ਆ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਉਹ ਉਹ। ਦੁੱਖ ਸਮੇਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ, ਅਫ਼ਸੋਸ ਦੇ ਵੇਲੇ ਜੋ ਮੂੰਹੋਂ ਅਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੇ। ਯਥਾ- ‘ਓਹੀ ਓਹੀ ਕਿਆ ਕਰਹੁ ਹੈ ਹੋਸੀ’ (੪੧੮), ਸਬੰਧੀ ਦੇ ਮ੍ਰਿਤੂ ਸਮੇਂ ਤੀਵੀਆਂ ਰੁਦਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਸਿੱਖ੍ਯਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ‘ਓਹੀ ਓਹੀ’ ਸ਼ਬਦ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋ? ਜੀਵ ਆਤਮਾ ਤਾਂ ਅਬਿਨਾਸ਼ ਹੈ। ਹੁਣ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਭੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਿੱਛੇ ਭੀ ਸੀ।