ਓੜ

[ਕ੍ਰਿ: ਵਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਓਟ। ਹਿੰਦੀ, ਓਟ=ਓਹਲਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਓਟ, ਓੜ] ੧. ਓਟ ਵਿੱਚ ਉਹਲੇ। ੨. ਸ਼ਰਨ। ਯਥਾ- ‘ਓੜ ਤਿਹਾਰੀ’ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਵਧਿ। ਪੰਜਾਬੀ, ਔਧ, ਓੜ, ਓੜਕ] ਤੋੜ। ਯਥਾ- ‘ਓੜਿ ਪਹੁਚਾਵਹੁ ਦਾਤੇ’ (੨੦੯), ਹੇ ਦਾਤਾਰ! ਮੈਨੂੰ ਤੋੜ (ਧੁਰ) ਪਹੁੰਚਾਓ। ਤਥਾ-’ਸਿਲ ਓੜ’ (੧੧੫੯), (ਪਿਛੇ ਕਹੇ ਦੇ) ਅੰਤ ਪਰ ਸਿਲ (ਨਾਮੇਂ ਇਕ ਮਾਸ ਦਾ ਪਰਦਾ ਹੈ ਯਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਗ੍ਰੰਥੀ ਨਾਮੇਂ ਗੰਢ) ਹੈ।