ਕਚਪਚ

ਵਿ- ਕੱਚਾ ਪਿੱਲਾ. ਝੂਠਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਧਾ ਰਹਿਤ. ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਕੂੜਾ ਕਚ- ਪਾਚਾ.” (ਗਉ ਮਃ ੪) ੨. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਝੂਠ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਹ੍ਹੱਧਾ. “ਕਚਪਿਚ ਬੋਲਦੇ ਸੇ ਕੂੜਿਆਰ” (ਵਾਰ ਗਉ ੧. ਮਃ ੪) “

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ