ਕਚਰਾਇਣ

[ਭਾ: ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ ਕੱਚ ਤੋਂ] ੨੮੩ ੧. ਕੱਚਪੁਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਨਰ ਕਰਤ ਕਚਰਾਇਣ’ (੧੧੩੬), ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਲੋਕ (ਖੀਰੇ ਦੀ ਜਸੋਧਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਠਾਕੁਰ ਜਨਮਾਉਂਦੇ ਹਨ) ਸੋ ਕੱਚਪੁਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ੨. [ਕਚਰਾ+ਆਯਣ] ਕਚਰੇ ਵਿੱਚ ਘਰ, ਭਾਵ ਠਾਕਰ ਉਪਾਸ਼ਕ ਕਚਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਠਾਕੁਰ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ ਜਮਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਭਰਮ ਵਿਖੇ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।