[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਦ = ਮਾਰਨਾ] ੧. ਕੱਟਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਸਿਮਿਲਿ ਤਾਮਸੁ ਭਰਮੁ ਕਦੂਰੀ’ (੧੧੫੮), ਭਰਮ ਦਾ ਕੱਟਣਾ। ੨. [ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਕਦਰ = ਮੈਲਾ ਹੋਣਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਕਦੂਰਤ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਲਹਿਜੇ ਨੇ ਕਦੂਰੀ ਢਾਲ ਲਿਆ ਹੈ] ਮੈਲ, ਅੰਧਕਾਰ, ਰੰਜ। ਤੁਕ ਦਾ ਅਰਥ ਬਣੇਗਾ-ਮੈਲ, ਭਰਮ, ਗ਼ੁੱਸਾ ਮੇਟਦੇ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ