ਕਪਟ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਛਲ। ਯਥਾ- ‘ਕੁਚਿਲ ਕਠੋਰ ਕਪਟ ਕਾਮੀ’। (੧੩੦੧)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਪਾਟ] ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਭਾਵ ਦਸਮ ਦੁਆਰ ਦੇ ਬੂਹੇ ਤੋਂ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਕਪਟ ਖੁਲਾਨਾ’ (੬੯੭), ਤਥਾ-’ਕਪਟ ਖੁਲਾਨੇ ਭ੍ਰਮ ਨਾਠੇ ਦੂਰੇ’ (੮੯੦)।