ਕਪਾਲਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਪਾਲ = ਖੋਪਰੀ, ਸਿਰ] ਮੱਥਾ। ਯਥਾ- ‘ਕਰ ਊਜਲ ਤਿਲਕੁ ਕਪਾਲਾ’ (੧੩੫੧)।