ਕਪਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕੱਪਣਾ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਕਪਰਿਅ = ਕੱਟਿਆ] ਕੱਟਿਆ, ਵੱਢਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਜਿ ਦਿਹਿ ਨਾਲਾ ਕਪਿਆ ਜੇ ਗਲੁ ਕਪਹਿ ਚੁਖ’ (੧੩੮੧)।