ਕਪਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਪਿ = ਕੰਬਣਾ] ੧. ਬਲਦ। ਯਥਾ- ‘ਭ੍ਰਮਤ ਫਿਰਤ ਤੇਲਕ ਕੇ ਕਪਿ ਜਿਉ ਗਤਿ ਬਿਨੁ ਰੈਨਿ ਬਿਹਈ ਹੈ’ (੫੨੪), ਪਿਛਲੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਬੈਲ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਵਰਣਨ ਕਰਕੇ ਦ੍ਰਿਸ਼੍ਟਾਂਤ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਫੇਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੇਲੀ ਦੇ ਬੈਲ ਵਾਂਙ (ਜੀਵ) ਭਟਕਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਬਿਨਾਂ ਪੈਂਡਾ ਮੁੱਕੇ ਤੇ ਰਾਤ ਬੀਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਸ਼ਯ ਵਾਸ਼ਨਾ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਆਤਮ ਉੱਨਤੀ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਬੀਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਕਈ ਗ੍ਯਾਨੀ ਕਪਿ ਦਾ ਅਰਥ ਬਾਂਦਰ, ਤੇਲਕ ਦਾ ਅਰਥ ਰੱਤਕਾਂ ਅਰ ਤ੍ਰੇਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਕੁਰ ਬਾਂਦਰ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਰੱਤਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਸਮਝ ਕੇ ਸੇਕਦੇ ਤੇ ਤ੍ਰੇਲ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਲ ਜਾਣ ਕੇ ਚੁਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਛ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਢੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।