ਕਰਆਜ

ਸੰ. ਕਰਜ. ਨਹੁੰ. ਨਾਖ਼ੂਨ, ਜੋ ਕਰ (ਹੱਥ) ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਹਰਨਾਖਸ ਫਾਰੇ ਕਰਆਜ.” (ਸਵੈਯੇ ਮਃ ੪. ਕੇ) “