ਕਰਣੀ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਰਨਾ ਤੋਂ ਕਰਣੀ=ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾਏ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਰਣੀ=ਕਰਨੇ ਯੋਗ] ਕਰਤਤ, ਕੰਮ। ਯਥਾ- ‘ਕਰਣੀ ਕੀਰਤ ਲਹਿਆ’ ਭਾਵ ਕੀਰਤਨ ਰੂਪ ਭਗਤੀ (ਦੇ ਕਰਤਤ) ਨਾਲ (ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ) ਪਾਯਾ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਹੈ ਕਾਰ’ (੮੪੧), ਤਥਾ-’ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਈ’ (੬੮੯)।