ਕਰਣ ਕਾਰਣ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਾਰਣ। ੨. ਕਾਰਜ ਦੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ੩. ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੀ ਕਾਰਣਾਂ ਕਰਕੇ ਰਚੀ ਗਈ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਕਾਰਣਾਂ ਦਾ ਵੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਹੈ’ (੨੭੬)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ